Ønsker du å bli medlem på Kvakk.no? For å hindre spam i forumet krever vi nå at du har en invitasjonskode for å registrere deg som medlem. For å få tilsendt en invitasjonskode, send en e-post til olafmoriarty krøllalfa gmail punktum com eller krice krøllalfa kvakk punktum no, og vi vil invitere deg så raskt vi kan.

Andeby etter Skrue

13468916

Comments

  • edited November -1

    Sigvald skreiv:

    Rikerud opptrer som guttunge i Anaconda i 1884 og er således født ca. 1880.

    Såg du ikkje kva eg skreiv i **førre** innlegg?

    Eg skreiv:

    (merk at eg ser på Rikerud som langt yngre enn det Don Rosa gjer - eg trur at i notidshistorier er Rikerud i førtiåra eller deromkring)

    Kvifor i alle dagar skal ein la **Don** **Rosa** styre over ein figur som Rikerud, som Don sannsynlegvis omtrent ikkje har lest historier med? Det er veldig tydeleg at Rikerud er langt yngre i dei aller, aller fleste italienske historier, og det er italienarane som har gjort Rikerud til den finanskjempa han er - ikkje Don Rosa.

    Loke Aesir skreiv:

    Eg skjønte det, eg er berre av den meining at Luske (det er assistenten/sekretæren hans, sant?) har særs mykje potensiale som karakter, særleg i ei verd der ein fjernar Disney-begrensningane på handlinga.

    Heilt einig (er det ikkje Luski?), men eg føler at han ikkje er klar for det. Han er nok ganske garantert i Rikeruds testamente (Rikerud har rettnok tre nevøar, men ...), så han får sin tur, men eg trur ikkje at han er klar for det riktig enno. Sjølvsagt blir hans rolle som Rikeruds høgre hand veldig mykje viktigare etter at Rikerud blir lam.

    Gråstein vil forresten etter all antakelegheit late som om han dør ved eit tidspunkt, og bli borte eit par tre år, kun for å sjekke om arvingevalget hans var godt eller dårleg... trur du ikkje?

    Det gjer han nok garantert.

    Eit interessant aspekt du åpnar opp her er at du seier at Rikerud/Gråstein er "immune" mot Petters kriminelle og politiske terrorvelde - vil ikkje dette bringe dei i indirekte konflikt med Petters allierte, vår alles elskede president Spøkelseskladd? Trur uansett ikkje Kladden set sånn pris på søramerikansk megakapitalinnblanding i "hans" økonomi...

    Sørafrikansk. Eg har ei kjensle av at Kladden vil overlate dette til Petter og mafiaen hans. Andeby er langt frå Kladdens viktigaste kjelde, og han bryr seg nok eigentleg veldig lite om den lokale kriminaliteten der, og at Petter er ein alt for sta "I can make it on my own"-type som prøver å ty til Kladden så lite som mogleg, men ... Joda, det gjer at eg i praksis set verdas rikaste mann og den amerikanske presidenten opp mot kvarandre. :-)

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:


    Loke Aesir skreiv:

    Eg skjønte det, eg er berre av den meining at Luske (det er assistenten/sekretæren hans, sant?) har særs mykje potensiale som karakter, særleg i ei verd der ein fjernar Disney-begrensningane på handlinga.

    Heilt einig (er det ikkje Luski?), men eg føler at han ikkje er klar for det. Han er nok ganske garantert i Rikeruds testamente (Rikerud har rettnok tre nevøar, men ...), så han får sin tur, men eg trur ikkje at han er klar for det riktig enno. Sjølvsagt blir hans rolle som Rikeruds høgre hand veldig mykje viktigare etter at Rikerud blir lam.


    Dette likar eg (byrja bli lei av å lese det no? "Dette er bra", "Dette er eg einig i", "Dette likar eg"? ;-) NOKO må eg jo skrive, om eg ikkje kommenterar kan du jo tru at eg forsøker vere høfleg og ikkje påpeike dei delene eg mislikar)

    Eit interessant aspekt du åpnar opp her er at du seier at Rikerud/Gråstein er "immune" mot Petters kriminelle og politiske terrorvelde - vil ikkje dette bringe dei i indirekte konflikt med Petters allierte, vår alles elskede president Spøkelseskladd? Trur uansett ikkje Kladden set sånn pris på søramerikansk megakapitalinnblanding i "hans" økonomi...

    Sørafrikansk.


    Klokka er tre om natta...

    Eg har ei kjensle av at Kladden vil overlate dette til Petter og mafiaen hans. Andeby er langt frå Kladdens viktigaste kjelde, og han bryr seg nok eigentleg veldig lite om den lokale kriminaliteten der, og at Petter er ein alt for sta "I can make it on my own"-type som prøver å ty til Kladden så lite som mogleg, men ... Joda, det gjer at eg i praksis set verdas rikaste mann og den amerikanske presidenten opp mot kvarandre. :-)

    Og det, mine damer og herrer, er det ein kallar eit GEDIGENT plottpotensiale. *ler* Someone get Egmont on the phone.

  • edited November -1

    Ja, *argh*, no er det frustrerande at Disney-seriane ikkje har ein parallell til Elseworlds. :-)

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:

    Ja, *argh*, no er det frustrerande at Disney-seriane ikkje har ein parallell til Elseworlds. :-)

    Det er problemet med eit kontinuitetslaust univers - "Elseworlds"-begrepet mistar all meining...

  • edited November -1

    Der er eg vel litt ueinig. Heile poenget med Elseworlds er jo at det er historier der ein tar dei vante figurane og set dei inn i ein heilt annan situasjon. Ja, dei skal lesast utanfor kontekst, men dei er òg så fantastisk opne for kreativitet at eg føler at dei kan samanliknast med det vi held på med no. Når Bruce Wayne er Citizen Kane eller Supermann veks opp i Ukraina og blir sovjetisk president etter Stalin, er det langt meir enn noko som skal lesast utanfor vanleg kontinuitet - då er det noko der figurane er sett inn i ein heilt ny situasjon. Men det er kanskje meir ein DC-diskusjon enn ein Disney-diskusjon, så DET kan vi ta på msn.

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:

    Såg du ikkje kva eg skreiv i **førre** innlegg?

    Nei, jeg gjorde ikke det.


    Merk at eg ser på Rikerud som langt yngre enn det Don Rosa gjer - eg trur at i notidshistorier er Rikerud i førtiåra eller deromkring.

    Da tror jeg at du bommer stygt, Olaf! Rikerud er åpenbart en herre som er godt over sin verste ungdom og han er IMO definitivt nærmere Skrue enn Donald i alder. Den Donald vi kjenner er ca. 30, mens Skrue er ca. 85. Rikerud i pocketbøkenene o.l. er IMO minimum 65 år.


    Kvifor i alle dagar skal ein la **Don** **Rosa** styre over ein figur som Rikerud, som Don sannsynlegvis omtrent ikkje har lest historier med? Det er veldig tydeleg at Rikerud er langt yngre i dei aller, aller fleste italienske historier, og det er italienarane som har gjort Rikerud til den finanskjempa han er - ikkje Don Rosa.

    Riktig svar er vel Carl Barks? Det var i hvert fall han som i sin tid lanserte denne figuren.

  • edited November -1

    Sigvald skreiv:

    Rikerud er åpenbart en herre som er godt over sin verste ungdom og han er IMO definitivt nærmere Skrue enn Donald i alder. Den Donald vi kjenner er ca. 30, mens Skrue er ca. 85. Rikerud i pocketbøkenene o.l. er IMO minimum 65 år.

    Eg er ganske ueinig. Eg får eit inntrykk av at kvar gong det er fysiske krafttak som skal takast i ein kamp mellom Skrue og Rikerud, lar Skrue Donald representere seg, medan Rikerud stiller sjølv. Så nei - Rikerud trur eg at er godt under femti.

    Riktig svar er vel Carl Barks? Det var i hvert fall han som i sin tid lanserte denne figuren.

    Ja, men den Rikerud vi kjenner i dag er ikkje utvikla av Carl Barks. Eg har all respekt for Carl Barks, men å gi Barks heile æra for Rikerud blir som å gi Walt Disney heile æra for Donald Duck.

    Og grunnen til at vi i det heile tatt snakkar om Rikerud her, er jo ikkje at Carl Barks brukte han i ei historie. Nei, grunnen til det er rett og slett at Rikerud er Andebys desidert nest største finanskjempe. Og den rolla trur eg ikkje at han har fått av Barks.

    Kloke Loke skreiv:

    Men etter mange år med forgjeves leiting, set dei likevel opp ein gravstein for han, der det står at han døydde i 1967 ... (HAH, der fekk eg jaggu fletta inn Don Rosa-teikninga òg!)

    Hehe, gratulerar.

    Og det sjuke er at når eg tenkjar på det passar det vi har skrive no perfekt med temaet for den teikninga ... nemlig "Whatever happened to Scrooge?". Dolly har tydelegvis ikkje peiling, og det får eg eit inntrykk av at Donald ikkje heilt har heller (eg får litt inntrykket av at han meiner å seie "nobody knows for sure"). Men kanskje svaret på "Whatever happened to Scrooge" er at han ikkje er død likevel, at grava er ein minnestein og at 1967 er det året Skrue forsvann? :-)

  • edited November -1

    Jammen la oss si, bare for å ordne opp i alt sammen en gang for alle, Duck Rosa blir borgermester i Andeby, får med seg Mojo Nixon og bryter med USA, får spøkelseskladden ut av veien (the Hoffa way) OG vi får en NY film: Duck Against Duck, om skilsmissen til Donald og Dolly, ala Kramer mot kramer (eller var det Cramer?)

    Og Sigvald: hva mener du med alder? Utgrei. Skrues alder i 2005? i 1950? 1960? Beskriv.

  • edited November -1

    Sigvald skreiv:

    Da tror jeg at du bommer stygt, Olaf! Rikerud er åpenbart en herre som er godt over sin verste ungdom og han er IMO definitivt nærmere Skrue enn Donald i alder. Den Donald vi kjenner er ca. 30, mens Skrue er ca. 85. Rikerud i pocketbøkenene o.l. er IMO minimum 65 år.

    Har du lese dei samme pockethistoriane som meg? Eg vil anslå Rikeruds alder til å vere mellom 35 og 45, og aldri i livet over femti. (skjønt han vil nok vere blitt over femti innan Skrue forsvinn) Eldre enn Donald, ja, men slett ikkje nærmare Skrue enn Donald i alder.

    Tenkte forresten på noko - eg vil ikkje gi slepp på eit par ting her, nemleg. Kva om Storeulv ein gong var ein iskald leigemordar - ein av dei aller beste - som har gjennomgått ein traumatisk oppleving som har redusert han til den klønete og snurrige wannabe-kannibalen me kjenner frå seriane.
    I det miljøet me har teikna opp vil Ole, Dole og Doffen antakeleg vere den største balanserande faktoren for alle slemmingane, som jo nødvendigvis betyr at fleire av dei ville gjort ein del for å få dei eradikert. Etter eit par mislukka forsøk vil gjerne ein mektig person (Gråstein, Kladden, Rikerd, Magica, eller til og med Svarte-Petter) innsjå at dei ikkje kan oppnå målene sine med ODD der, og at dei ikkje klarar fjerne dei med sine vanlege metodar. Dei sender folk, kidnapper Storeulv, og nokon (kanskje Ørnulf Ørn?) utfører "behandlingar" på han inntil dei har restaurert han som den iskalde mordaren han ein gong var, og har transformert hans besettelse av dei tre grisene til ein besettelse av trillingar og søskenflokkar på tre generelt.
    Dette vil jo så klart knuse Lilleulv, ein kontrollert og kald mordar må jo vere eit langt steg ned frå den nesten koselege galningen han har vekst opp med.

  • edited November -1

    Loke Aesir skreiv:

    Har du lese dei samme pockethistoriane som meg? Eg vil anslå Rikeruds alder til å vere mellom 35 og 45, og aldri i livet over femti.

    Ha, ha, ha...
    Rikerud er selvsagt ikke på min alder, han er mange, mange år eldre. I motsetning til de unge (Donald, Dolly, Anton, etc.) bruker han bl.a. briller akkurat som Skrue og Bestemor Duck.

  • edited November -1

    Sigvald skreiv:

    Loke Aesir skreiv:

    Har du lese dei samme pockethistoriane som meg? Eg vil anslå Rikeruds alder til å vere mellom 35 og 45, og aldri i livet over femti.

    Ha, ha, ha...
    Rikerud er selvsagt ikke på min alder, han er mange, mange år eldre. I motsetning til de unge (Donald, Dolly, Anton, etc.) bruker han bl.a. briller akkurat som Skrue og Bestemor Duck.

    Eh - eg brukte briller i åttendeklasse på ungdomsskulen... knapt eit teikn på at eg var over femti. Skal byrje bruke briller att no, er lei av linser. Er fortsatt ikkje over femti. Ingen regel i Andebyuniverset tilseier at ein ikkje kan ha dårleg syn før ein er over femti år.

    Skrue byrja faktisk sjølv med briller lenge før han var femti, om eg hugsar Skrues Liv rett.


    Og ettersom du er så hypp på å bruke Rikeruds opptreden i Skrues liv som argument for karakterens alder

    Sigvald skreiv:

    Olaf Solstrand skreiv:

    Merk at eg ser for meg ein Rikerud som er tretti-førti år yngre enn Gråstein.

    Da bør du nok regne litt på dette igjen. Gråstein synes å være på Skrues alder (f. ca 1865). Rikerud opptrer som guttunge i Anaconda i 1884 og er således født ca. 1880.

    Konklusjon: Gråstein er toppen 15 år eldre enn Rikerud.


    så skulle ein tru du hadde lese historia godt nok til å legge merke til at han i sin opptreden som "guttunge" brukte briller. Etter din logikk kan han umogeleg vere ein guttunge der, han brukar jo briller!

  • edited November -1

    Eit par vidarespinningar på eit par tidlegare idear: (er det forresten nokre som framleis leser i denne tråden, som ikkje heiter Olaf eller Loke?)

    Eg har gjort meg opp nokre nærare tankar om korleis Mikke dør, og korleis dette påverkar Langbein. Eg ser for meg at Spøkelseskladden har sin verste og farlegaste plan nokonsinne. Andebypolitiet set inn alle sine styrker for å løyse dette og stoppe Kladden, og står omtrent makteslause veldig lenge. Med Mikkes hjelp klarar dei imidlertid å ikkje berre stoppe Kladdens grusomme plan, men dei klarer til og med å arrestere Kladden (og DET skjer ikkje ofte, gitt) - det er ikkje enkelt, men Mikke gjer alt han kan og gjer sitt livs beste detektivjobb nokonsinne. Kladden sverger hemn, men Mikke tar det rolig, ettersom han veit at Kladden kjem til å vera i fengsel i lang tid framover.

    Den kvelden spaserer Mikke og Langbein heim saman. Like etter at Mikke har gått inn i huset sitt, bestemmer Langbein seg for å gulpe nedpå ei supernøtt og ta seg ein flytur. Men det rekker han ikkje. Like etter at han har svelga den første nøttebiten, plukker superhørselen hans opp ei umiskjenneleg tikking. Tikkinga av ei bombe. Frå Mikkes hus. Super-Langbein løper inn for å hente ut Mikke, men eit tusendels sekund for seint. Idét han er inne hos Mikke, går bomba av, og heile huset eksploderer. Ja, det blir faktisk heilt tilintetgjort. Kva slags bombeteknologi som klarar ei slik total tilintetgjøring er vanskeleg å seie, men det er iallfall tydeleg at ein meisterhjerne står bak. Super-Langbein hadde døydd sjølv dersom han ikkje hadde hatt superkrefter, Mikke dør, og heile huset brenner opp/eksploderer. Det einaste som er igjen der huset ein gong var er Super-Langbein med sin døde bestevenns legeme i armene, og ein diger sotflekk - på storleik med huset - forma som signaturen til Spøkelseskladden ...

    Spøkelseskladden går forsåvidt fri i rettssaka fordi det ikkje eksisterer gode nok bevis for at han var skyldig. Det beste beviset politiet hadde, var vitnemålet til Mikke.

    Sigvald:

    Rikerud er selvsagt ikke på min alder, han er mange, mange år eldre.

    Kvifor i alle dagar er du så sikker på det? Ser han så gamal ut? Nei, det gjer han ikkje. Ja, han bruker briller, men det same gjer jo Petter Smart. Han er vel på Donalds alder? Og ... berre i dette rommet finst det ein person under 25 som bruker briller, berre så det er sagt. Men Rikerud ser då ganske ungdommeleg ut, gjer han ikkje?

    Det er òg ei av dei herlege sidene i striden mellom Skrue og Rikerud. Skrue har jobba seg rik sidan han var sju, Rikerud er ein ung jypling som Skrue aldri kjem til å respektere fordi han har fått ein så stor del av formuen rett ned i fanget. Det er mange ting som tyder på at Rikerud er ganske ung - han har nevøer på Ole, Dole og Doffens alder, han er langt sprekare enn Skrue ... og han ser ganske ung ut.

    Skjøner jo at vi ikkje kjem til å bli einige om dette, men etter mi meining er det iallfall langt fleire grunnar til å tru at Rikerud er i førtiåra enn at han er i sekstiåra.

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:

    Skjøner jo at vi ikkje kjem til å bli einige om dette, men etter mi meining er det iallfall langt fleire grunnar til å tru at Rikerud er i førtiåra enn at han er i sekstiåra.

    Om ein ser bort frå Rosa-kronologi er det vel INGEN grunnar til å tru at han er i sekstiåra.


    Og, needless to say, eg er særs begeistra for korleis Mikke blir likvidert...

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:

    er det forresten nokre som framleis leser i denne tråden, som ikkje heiter Olaf eller Loke?

    Det er en som heter Magnus, men han har ikke nooe å si, utenom at han _*brukte*_ briller, men ikke nå lenger, så da blir vel han yngre da.
    ( Jippi! hans/mitt femtiende innlegg)

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:

    Eit par vidarespinningar på eit par tidlegare idear: (er det forresten nokre som framleis leser i denne tråden, som ikkje heiter Olaf eller Loke?)

    Ja, det er det faktisk.. Selv om jeg sjelden har tid til å skrive i forumer selv i en hektisk studietid, så leser jeg det meste.. Denne tråden er jo en av de bedre :)

    Det er mange ting som tyder på at Rikerud er ganske ung - han har nevøer på Ole, Dole og Doffens alder, ...

    Av en eller annen grunn har jeg ikke fått med meg tidligere at Rikerud har nevøer. I hvilke historier, regner med det må være i DP, viser disse seg?

    Har nå forøvrig og den oppfatningen at Rikerud er ganske så ung. Iallefall i forhold til Skrue. Det er alltid Donald han konkurrerer med i de italienske seriene. Det er italienerene som har utviklet denne figuren. Sant nok er det Barks som tegnet ham først. Men jeg har alltid regnet "John D. Grynesen" som en helt annen tilfeldig bi-figur, i forhold til den posisjonen Rikerud har fått.

  • edited November -1

    Diff skreiv:

    Av en eller annen grunn har jeg ikke fått med meg tidligere at Rikerud har nevøer. I hvilke historier, regner med det må være i DP, viser disse seg?

    Trur at dei berre viser seg i to-tre historier. Den første av desse er forsåvidt dansk (manus av Mogens Dahlgård og Thomas Michelsen, teikningar av Jaime Diaz Studio), og det ser ut som om denne har stått på trykk i Donald Duck & Co i januar 1984 eller deromkring.

    Historia står òg i eitt av dei gamle Onkel Skrue-heftene, og eg reknar med at dei andre historiene deira (eg har ikkje sett andre, men jfr. Calisota Online har dei vore med i minst to historier) òg er å finne anten der eller kanskje i Donald Duck & Co på midten av 80-talet.

    George, Patrick og Simeon Rockerduck blei veldig raskt gode vener med Ole, Dole og Doffen då Skrue og Rikerud heilt uventa møttes på ferie, og saman klarte dei å stoppe eit par bandittar som utnytta Skrues og Rikeruds godtroenheit og konkurransevilje. Det norske namnet eg har sett på dei tre, er Per, Pål og Espen Rikerud.

    Dei har aldri vore med i ei einaste historie i Donald Pocket.

  • edited November -1

    Så, snakka litt om dette med Olaf på MSN, og me likte tanken på ein dystrare Fantonald, så her er mitt utkast til eit forslag om hans karriere Etter Skrues Forsvinning:

    Når onkelen forsvinn og nevøane arvar formuen, går Donald inn i ein furteperiode, som så går over i ein langvarig depresjon over dårleg samvit ved at han tenkjer på seg sjølv meir enn på onkelen, og resignasjon over at han tapte mot Anton når Dolly gifter seg med denne. Han søker meir og meir tilflukt i Fantonald-identiteten, og ettersom Petter får betre økonomi, får han meir tid til gode til å hjelpe han med nytt og betre utstyr. Og det trengs, for kriminaliteten ser ut til å mangedoblest ved Skrues forsvinning.
    Ole, Dole og Doffen blir bekymra for onkelens fjerne og depressive oppførsel, og ein av dei, la oss sei Dole, bestemmer seg for å halde eit auge med Donald over lengre tid, og forsikre seg om at han ikkje har alvorlege problemer.
    Dole oppdagar etter få dagar Donalds hemmelege identitet, og etter eit par veker der han strevar med spørsmålet om han skal fortelle dette til Donald, til brødrene, eller ikkje til nokon i det heile tatt, endar han opp med å plumpe ut med det til Donald i ein situasjon der han egentleg skulle snakke med han om noko heilt anna. Donald får panikk og tryglar Dole om å ikkje fortelle brørne om dette, og Dole går med på det på den betingelsen at han får forsikre seg om at onkelens nattejobb er så trygg som ein slik jobb kan bli, med andre ord på den betingelsen at han blir satt heilt inn i alle Fantonalds saker. Dole får vite om alt, inklusive Petter, og blir gradvis meir involvert i Fantonalds saker. Fantonalds små tilhaldsstadar rundt om i byen blir pussa opp av Petter ved hjelp av anonyme donasjonar frå Dole (som han tek frå sin privatøkonomi for ikkje å vekke mistanke blant dei to andre) og hukommelses-viskings-tablettane som Petter tek i etterkant for å gløyme kvar basane ligg. Hovudbasen blir ei stor hole som Dole får gravd ut under den forfalne Villa Rosa.
    Tida går, Donalds depresjon blir herda til eit kaldt hat mot omverda, som han tek ut på forbrytarar ved nattestid. Ole og Doffen blir meir og meir bekymra for han, og Dole slit med å dekke over for onkelen samtidig som han sjølv er byrja stusse over metodane hans. Fantonald blir stadig røffare, og det er stadig sjeldnare det ikkje er blod på hanskene hans når han kjem tilbake om morgonane.
    Dole forsøker konfrontere Donald/Fantonald med det (han identifiersar seg meir og meir som Fantonald og mindre og mindre som Donald), og blir møtt med iskalde og kyniske svar. "Det var meg eller dei", "Fyren fortjente det", "Om ikkje eg gjer det på min måte, får dei gjere det på sin", osv. Dole, som lenge har blitt pressa av brødrene for kvifor han stadig tek så mykje pengar ut til privat bruk, brukar dette som unnskuldning ovanfor seg sjølv og Donald til å feige ut, og nektar hjelpe Fantonald meir før han gjer metodane sine mindre harde og valdelege.
    Fantonald trekker seg meir og meir inn i seg sjølv, og brukar stadig meir tid i den dystre hola under Villa Rosa, der han stirrer på eit digert portrett av Skrue som Dole fekk hengt opp på den eine veggen.
    Ein tidleg morgon, i grått regnvær, er han ute i sivil, på veg heim etter ei natt med patrulering, og høyrer nokon rope på hjelp. Stemma minner han om Dolly, og han styrter over til der ropa kjem frå. Der, i eit mørkt smug, ser han ein mann med krøllet hår under ein grøn hatt stå og veive med ei knust flaske mot ei dame skjult av skuggen frå hustakene. Halvveges overbevist om at det er Dolly og Anton, kastar han seg rasande over mannen, og slår han gjentatte gonger, til mannen ligg slapt på bakken.
    "Takk, framande," seier kvinna plutseleg, og så lyder eit pistolskot. "Han kunne blitt farleg med den flaska," legg ho til, og stikk ein pistol attende ned i håndveska si. Fantonald, i vilt raseri over å ha mistolka situasjonen så totalt, kastar seg over kvinna, og slår henne halvt i hjel før han får kontroll over seg sjølv, og traskar tilbake til hola, der han hyllar seg inn i Fantonaldkostymet og tømmer fleire flasker alkohol.
    [må ta replikkane i det følgjande på engelsk, av åpenbare grunnar :-)]
    Han ser opp mot portrettet av onkelen, og tenkjer tilbake til kva Skrue fortalte om når han bestemte seg for at han skulle bli tøffare enn dei tøffaste og betre enn alle andre. "Tougher than the thoughest, harder than the hardest. And he made it square," mumlar han for seg sjølv, og tømmer ei flaske whiskey. Han traskar over golvet, og legg handa bedrøva på ramma. "But the world isn't square anymore."
    "He never said it was. He said he would **make** **it** square."
    Fantonald ser rasande opp mot Dole som står ved trappenedgangen. "Get out."
    "I will. You should know, I've decided to tell the others. This needs to stop."
    "They'll not be happy you've kept this hidden from them," seier Fantonald dystert, og snur seg tilbake mot portrettet.
    "No. No, they won't. Goodbye, uncle."
    Donald ser surt etter nevøen. "You'll thank me," fnyser han til den tomme trappeoppgangen. "One day, you'll all thank me," legg han kviskrande til. Han kastar eit blikk mot onkelen. "Tougher than the toughest, right? Harder than the hardest." Han ser hånleg opp trappa. "And I'll **make** them square."
    Utanfor lyder det obligatoriske tordenet. :-)

  • edited November -1

    Dette er **vanvittig** god lesning. *frysningar*

    Ein kommentar, dog:

    Loke Aesir skreiv:

    Når onkelen forsvinn og nevøane arvar formuen, går Donald inn i ein furteperiode, som så går over i ein langvarig depresjon over dårleg samvit ved at han tenkjer på seg sjølv meir enn på onkelen, og resignasjon over at han tapte mot Anton når Dolly gifter seg med denne.

    Var vi ikkje einige om at Donald skulle gifte seg før Dolly?

    Slutten på historia di var heilt perfekt, men eg vil gjerne endre endre starten ein liten smule. Donald har i Barks' historier ofte vist seg å ha eksperttalent innanfor enkelte områder. Det ser eg for meg at skjer igjen - t.d. at Donald byrjer å gjera noko artisansk for å kome over onkelens død, og det visar seg å bli ein salgssuksess og at han er suveren på sitt område. Medan han held på med dette møter han ei søt jente. Dei flørter ei stund, blir saman og gifter seg. Ho flytter inn hos Donald, og Donald bestemmer seg for å starte eit rolig familieliv og leggja Fantonald-kostymet på hylla. Ja, Fantonald pensjonerer seg faktisk - Donald bestemmer seg for at no er det familien han skal bruke tid på (ingen barn, dog). Det er som eit resultat av dette at Dolly går hen og frir til Anton (som akkurat kom heim frå ein ferie i Europa, der han ... sjå tidlegare innlegg). Anton som aldri har hatt hell i kjærleik lar sjølvsagt ikkje sjansen gå frå seg.

    Dette river litt i Donald, for det er jo Dolly han alltid har vore forelska i (til tross for at ho verkeleg kan vera ei megge), men han prøver å omgås Dolly så godt han kan (det er grunnen til at vi har sett dei saman ved Skrues grav, og at begge har gifteringar på - Donalds kone kjente aldri Skrue, og Anton "har viktigare ting å gjera").

    Men så spelar skjebnen Donald eit puss. Ein dag då han kjem heim frå jobb, finner han kona si saman med Anton, nebb mot nebb. Han blir rasande, jager ut Anton og sender med han fleire blåmerker på vegen. Han elsker framleis kona si, men det einaste han får ut av ho (som i motsetning til Anton føler litt skyld), er "eg trur ikkje at det fungerer så godt mellom oss ..." Donald løfter telefonen for å ringe til Dolly og fortelja ho kva som har skjedd, men takket vere Antons flaks er sjølvsagt telefonlinjene nede den dagen.

    Donald blir separert, han får tilbake det varemerka gretne humøret sitt, og det går fort dårleg på jobben igjen, og plutseleg har han rasert ein bygård eller noko slikt. Samtidig har sjølvsagt kriminaliteten i byen gått kraftig opp (eit Andeby utan Mikke og Fantonald?), og når Donald er på veg heim den dagen, igjen arbeidsledig og nesten blakk, blir han stoppa av ein lommetjuv. Donald, som har fått meir enn nok, slår han ned med rå kraft og går rett heim, der han for første gong på lenge trykker på ein skjult knapp bakerst i skapet sitt, og tar heisen ned i den no støvete Fantonald-hula ... Nattens Hevner er tilbake.

    Cut to

    Ole, Dole og Doffen blir bekymra for onkelens fjerne og depressive oppførsel, og ein av dei, la oss sei Dole, bestemmer seg for å halde eit auge med Donald over lengre tid, og forsikre seg om at han ikkje har alvorlege problemer. [...]

  • edited November -1

    Olaf Solstrand skreiv:

    Dette er **vanvittig** god lesning. *frysningar*


    Veldig hyggeleg å høyre, sjølv om eg jo tjuvlånar så mykje og gjer det så melodramatisk at eg neppe kan ta full kreditt for deg. :-)


    Når onkelen forsvinn og nevøane arvar formuen, går Donald inn i ein furteperiode, som så går over i ein langvarig depresjon over dårleg samvit ved at han tenkjer på seg sjølv meir enn på onkelen, og resignasjon over at han tapte mot Anton når Dolly gifter seg med denne.

    Var vi ikkje einige om at Donald skulle gifte seg før Dolly?


    Jo, stemmer, når du seier det. Hadde heilt gløymt det.

    Slutten på historia di var heilt perfekt, men eg vil gjerne endre endre starten ein liten smule.

    Og det gjorde du kjempefint, bortsett frå at eg kanskje småreagerer på at me skal introdusere ein heilt ny karakter til noko så sentralt som Donalds kone. Ja, er klar over at det er det mest **realistiske** , men føler likevel at me burde kunne finne ein passande bikarakter til den rollen... Men kjempeflott.
    Eit spørsmål, dog: Får Anton og Dolly born..?

  • edited November -1

    Loke Aesir skreiv:

    Og det gjorde du kjempefint, bortsett frå at eg kanskje småreagerer på at me skal introdusere ein heilt ny karakter til noko så sentralt som Donalds kone. Ja, er klar over at det er det mest **realistiske,** men føler likevel at me burde kunne finne ein passande bikarakter til den rollen...

    Vel. Minni har nettopp blitt singel. Vi har sannsynlegvis kome så langt i Svarte-Petters utvikling at Petra nettopp har blitt singel. Og Paperetta har vel rukke å bli vaksen. Det er dei einaste eg kan tenke meg som er passe aktuelle.

    Eit spørsmål, dog: Får Anton og Dolly born..?

    Anton vil ikkje ha born, difor får han det heller ikkje (one night standen med Magica teller ikkje, fordi det er noko han aldri vil vera nøydt til å ta ansvar for, så då gir både Anton og flaksen hans blaffen i om det blir born av det eller ikkje).

Sign In or Register to comment.

Hei sveis! Ja, her ser du meg! Er du ikke glad for å treffe meg?

Det ser ut som om du er ny her. Om du vil kome i gong, trykk på ein av desse knappane!

Har du lest forumreglane?